Bu eser, türcülük anlayışının metafizik biçimdeki anlatılarını eleştiriyor, hayvan sorununu ve türcülüğü insanlık toplumunun tarihinden ve sınıflı yapısından bağımsız görmemek gerektiğini savunuyor. Kapitalist üretim eleştirilerini teorisinin merkezinde tutuyor ve gerçek bir hayvan özgürleşmesinin ancak topyekûn bir toplumsal özgürleşmeyle el ele gerçekleşebileceğini öne sürüyor.
Maurizi’ye göre metafizik türcülük karşıtlığı, türcü bilincin türcü davranışları nasıl meşrulaştırdığını açıklarken türcü davranışların -başka bir türü gıda kaynağı olarak yetiştirmek, giysi olarak kullanmak, belirli ritüeller için kurban etmek vb.- nasıl ortaya çıktığını açıklamakta yetersiz kaldığını belirtiyor. Bu gibi davranışların nasıl ortaya çıktığı sorusu ancak insanın çevresiyle kurduğu tarihsel ilişki incelenerek düşünülebilir önermesini getiriyor.
Marco Maurizi (Roma 1974), çalışmaları eleştirel teori, siyaset felsefesi ve deneysel müzik arasında mekik dokuyan İtalyan bir felsefeci, yazar ve müzisyendir. Başlıca araştırma alanları; Eleştirel Teori, Marksizm ve Diyalektik Felsefe perspektifinden şekillenen Tarih Felsefesi üzerinedir. Şu sıralar ağırlıklı olarak Doğa/Kültür sorunu ve bu sorunun günümüz biyoetik söyleminde insan olmayan hayvanların konumunu belirlemedeki rolü üzerine çalışmakta, hayvan özgürleşmesi sorununu tarihsel materyalist zeminde ele almaktadır. Kendisi, La vendetta di Dioniso, Beyond Nature ve ideoloji ile materyalist estetik üzerine devam eden çalışmaları da dâhil olmak üzere pek çok felsefe kitabının ve makalesinin yazarıdır.
Felsefi çalışmalarının yanı sıra Maurizi, aktif bir müzisyen ve bestecidir. Maurizi’nin düşünce dünyasında felsefe ve müzik ayrı alanlar değil, birbiriyle kesişen pratiklerdir: Ses ve teori; tarihi, çatışmayı, hafızayı, arzuyu ve toplumsal özgürleşme imkânını keşfetmeye yarayan ortak araçlar olarak birlikte işler.